Dün yapılan açıklamanın ardından bugün Ubisoft beklenen açıklamayı yaptı ve beklenen yeni oyunun Ghost Recon serisine yeni katılacak olan Ghost Recon: Future Soldier olduğu açıklandı. Oyun Ubisoft’un Paris stüdyolarında yapılıyor ve oyunun demosunu Xbox360 için olan Conviction’u satın alanlar indirebilecek.

Detaylı bilgiler önümüzdeki aylarda duyurulacak…

GTA IV oyununa grafik düzenlemesi için yapılan Visually yamasının 1.5.1 sürümü çıktı.

İndirmek için tıklayın. ]]> http://www.ripy.net/gta-iv-visually-v1-5-1-grafik-duzeltme-yamasi/feed/ 0 http://www.ripy.net/addiction-pinball-pc/ http://www.ripy.net/addiction-pinball-pc/#comments Sat, 23 Jan 2010 08:30:14 +0000 Twix http://www.ripy.net/?p=346 Pinball veya bizim bildiğimiz dilde tilt. İlk olarak oyun salonlarında tilt makinelerinle tanıştık bu kavramla. Öyle bilgisayarlı bir sistemi yoktu. Sadece skor tabelasında gördüğümüz bir iki grafik vardı. Sağımızda ve solumuzda bulunan iki tuş ve de bir top vardı. Hepsi o. Yapacağınız tek şey topu o iki raket (raket diyorum çünkü şu an ismi aklıma gelmiyor bir ismi var onun) yardımıyla oyun içinde tutup kaybememeye çalışmak ve bunu yaparken bir yandan da puan almak. Puanı almak ise oyundaki raylara topu atmayla veya bazı deliklere topu atmakla gerçekleşiyordu. Commodore zamanlarında sadece tilt oynamak için giderdim oyun salonlarına. Diğer oyunlarda ilgimi çekerdi ama en zevklisi tiltti benim için. Daha sonraları ise Commodore`da bir tilt oyunu bulmuştum ama ismini hatırlayamadım. Bir süre idare etti o da. Ardından Amiga devri başladı. Amiga`da adını hatırladığım, ikisi aynı firmadan olmak üzere üç tane mükemmel tilt oyunu oynadım. Pinball Dreams, Pinball Fantasies ve Pinball Quest. Önce Pinball Dreams`i oynadım sabahtan akşama kadar. Sonra da Pinball Fantasies ile tanıştım. Bu iki oyun da Amiga`da tilt oyunlarının kralı Digital Illussions`dan. Son olarak da Pinball Quest. Bu diğerlerinden biraz farklıydı. Çünkü oynadığımız alan çok çok büyüktü. Böylee sağa solaa dolanıyodu kamera ama çok zevkliydi ve mükemmel grafiklere sahipti. Bir de Amiga`nın son günlerine doğru Obsession diye bir tilt oyunu oynamıştım. O da çok güzeldi ama sanıyorum adını duyan birileri çok az olsa gerek.Amiga`da tilt zamanlarımız da böyle geçtikten sonra geldik pc`ye. Pc`de tilt oyunları Amiga`daki kadar tutulmadı. Aslında fazla da yapılmadı desek yalan olmaz sanıyorum. Benim pc`de ilk aldığım tilt oyunu Sierra`nın 3D Ultra Pinball`u ama pek fazla beğendiğimi ve saatlerce beni oyaladığını söyleyemeyeceğim. Çok çabuk sıkıldım ondan. Daha sonraları Worms 2`nin firmasından yani Amiga`nın mükemmel oyun yazılım firması Team 17`den rakipsiz bir tilt oyunu geldi. Addiction Pinball. Şu ana kadar gelmiş geçmiş en iyi tilt oyunu. Hem pc`de hem de Amiga`da.

Oyunda iki tane masa var. Diğer tilt oyunlarından iki masa eksik ama bunu hiç hissetmiyorsunuz merak etmeyin. Bu masalardan biri Worms oyununu konu alırken diğeri de ralli yarışlarını konu alıyor. Her ikisi de birbirinden zevkli. Oyunda oynayabileceğiniz 4 ayrı kamera açınız var. Bunların arasında kuşbakışı bir kameraya da sahipsiniz ama en zevklisi ve kendinizi en çok oyunun içinde hissettiğiniz kamera, en yakındaki kamera açısı. Bunla oynayınca oyunun tam anlamıyla içine girebiliyorsunuz. Oyunun grafikleri son derece temiz ve daha önce bir tilt oyununda görmediğiniz kadar ayrıntılı. Masada ki renklerin kullanımı da çok yerinde. Sanki gerçekten tilt oynuyormuş gibi hissedebiliyorsunuz kendinizi.

Seslere de bakacak olursak çok şirin ve güzel olduğunu görüyoruz. Müzikler de yerinde ve havaya girmenizi kolaylaştırıyor. Oynanabilirlik ise gayet zevkli. Zaten yapmanız gereken sadece iki tuşa basmak. Sol shift ve sağ shift. Her bölümde üç tane rakete sahibiz. Bunlardan iki tanesi standart, aşağıda dururken. Bir tanesi de tepede solda zor görebileceğimiz bir yerlerde duruyor ama bunun kullanımı çok önemli. Oyunda diğer tilt oyunlarından farklı olarak, yukarıda ki ufak skor ekranında oyunlar oynuyorsunuz. Mesela bunların arasında bul karoyu al parayı ve Worms`den hatırlayacağınız süper kuzu var. Süper kuzu oyununda, tepelerin arasındaki kuzuyu sağa sola çarptırmamaya çalışırken bir yandan da havadaki para balonlarını toplamaya çalışıyorsunuz. Tabi asıl yapmanız gereken kurtçuğu bulup patlatmak. O zaman yüksek para alıyorsunuz. Bu ve bunun gibi bir çok zevkli ve heyecanlı oyun var. Gördüğünüz gibi diğer tilt oyunlarından biraz farklı bir yapıya sahip Addiction Pinball. Bunların haricinde yapmanız gereken şeyler topu raylardan geçirmek ve bunun gibi olaylar. Puan almanızın yolu bunlardan geçiyor. Oyunun bütün tilt oyunlarında olduğu gibi bir sonu yok. Yapacağınız şey mümkün olduğu kadar fazlaca puan yapmak ve sıralamaya girmek. Bazıları için sıkıcı olabilir bu ama tilt sevenler ne kadar zevkli birşey olduğunu bilirler sıralamaya girip isim yazmanın.

Oyun böyle bir şey. Gelmiş geçmiş en iyi tilt oyunu bu. Hem öyle manyak bir sistem de istemiyor. Son derece zevkli ve heyecanlı. Eğer ki tilt seviyorsanız Addiction Pinball`dan başka bir alternatifiniz yok sanıyorum. Ne de olsa Team 17.

Alıntıdır.

Göklerdeki it dalaşı

Ace Combat 6: Fires of Liberation’nın ilk ekran görüntüleri yayınlandığı zaman birçok oyuncunun gözleri kamaşmıştır. Oyuna ilk başladığımız zaman kontrolleri ve neler yapılması gerektiğini anlatan uzun bir bölümle karşılaşıyoruz. Aslında bu bölümde eski Ace Combat oyuncuları pek fazla zorluk çekmeyecektir diyebilirim. Genel olarak yapımın mekanikleri anlatılıyor. İlk oynayanlar için kontroller birazcık zor gelebilir. Ancak alıştırma bölümünde, zaten kısa bir süre sonra kontrolleri iyice kavrıyorsunuz. Aslında yapımdaki kontrol kısmı son derece iyi yedirilmiş diyebilirim. Hatta kısa alışma süresinden sonra iyice her şeyi kapıyorsunuz. İlk zamanlar uçağımızla yapacağımız bazı manevralar zor gibi gözükse de, kontroller iyice yer edindikten sonra manevraları kolayca yapabiliyoruz. Bununla beraber oyunun arabirimi ilk zamanlar karışık gelebilir. Ancak kontrollerde olduğu gibi ara birime de bir süre sonra iyice alışıyorsunuz. Zaten ara birimde gerekli olan her şey var.

Ace Combat 6’nın altında aslında bir senaryo var. Senaryo ara videolarla desteklenerek oyuncuya aktarılıyor ve gerçekten etkileyici bir sunum gösteriliyor. Ancak senaryo sanki oyunun direk kendisiyle alakalı değil gibi bir duruşa sahip. Görevlerde yapmamız gereken sadece belirli olan noktaya saldırmak oluyor. Görevler genelde bilindik amaçlardan oluşuyor. Önceki oyunlarla benzeyenlere rastlayabilirsiniz. Yalnız göreve başlamadan önce ekipmanımızı seçmemiz gerekiyor. Doğru ekipmanı alırsak, etkili olup daha kısa sürede amacımızı gerçekleştirebiliyoruz. Ace Combat 6 direk simülasyon ziyade Arcade tarzı bir oynanışa sahip olduğu için, basit bir yapıya sahip. Oyuncuyu zorlamadan zevkli bir deneyim sunuyor. Alışılan kontrollerden sonra oyun gerçekten iyice zevkin doğruna çıkıyor. Şahsen diğer uçaklarla it dalaşı yapmak, kapışmak gerçekten etkileyici ve zevkliydi. Bazen gerçekten pilot olsaydım hissini bile verebiliyor. Ancak yapay zekada biraz sorun vardı. Bazı zamanlar çok kolay bir şekilde rakipleri düşürebiliyorsunuz. Şahsen biraz daha zorlayıcı bir yapay zeka olmasını tercih ederdim.

Grafiksel döngü

Oyundaki grafikler ekran görüntülerinde olduğu gibi gerçekten etkileyici. Hatta havada etrafıma bakarken düşürüldüm. Evet, grafikler güzel bir manzara sunuyor. Uçak modellemeleri gerçekten etkileyici yapılmış. Bazı zamanlar neredeyse gerçekten kopup oyun içine gelmişler gibi görsel sunabiliyorlar. Zaten uçakların temelinde olduğu bir oyun Ace Combat ve modellemelerin ayrıntılı kaliteli olması da gerekiyor. Bununla beraber havada uçarken etrafta olan ışık oyunları çarpıcı yapılmış. Gerçekten güneş ışığı var gibi ve etrafta buna sebep olabiliyor diyebilirsiniz. Şahsen görsel olarak Ace Combat’ı çok beğendim. Ancak oyundaki ses kısmı görsel kadar etkileyici değil. Seslendirmeler ve bazı diyaloglar yavan geldi. Hatta birkaç ses efektinde sorun vardı. Buna nazaran yapımın Soundtrack’i güzel sayılabilir. Yani benim hoşuma gitti. Yine de ses kısmı grafikler kadar güçlü değil. Zayıf kalmış.

Kendine özel bir dünyada geçen Ace Combat 6 kaliteli bir yapım olmuş. Serinin önceki oyunları gibi aynı şekilde başarıyı sürdürüyor. Grafiksel olarak seri için bir dönüm noktası, ama bir bütün olarak serideki en iyisi olduğu tartışılır. Ses olarak istenileni pek sunamasa da, kolay kısa sürede alışılan kontrolleri, havadaki mükemmel kapışmalarıyla oyuncuları ekran başına bağlayıcı yapısı var. Eğer Xbox 360 konsoluna sahipseniz kesinlikle kaçırmamanız gereken bir oyun olmuş.

Alıntıdır.

Kitaptan oyuna uyarlama

Yapımın hikayesi Victor isimli karakter üstünde yoğunlaşıyor. Bir gece ansızın Telle’nin kapısına dayanmasıyla birlikte Victor kendini büyük bir macera içinde buluyor. Karakterimizin dört elementin gücünü öğrenip, Orta Dünya üzerinde dolanan sis bulutlarını dağıtması gerekiyor. Oyuna girdiğimizde bize olayların başlangıcını kitap gibi anlatan bir sinematik karşılıyor. Bundan sonrasında yapıma yanımızda Telle ile başlıyoruz. İsterseniz kontroller ve oyunun oynanışı için Tutorial’a göz atabilirsiniz. Zaten kontroller basit, gene de seçim size kalmış. Kendi karakterimizi de yaratamıyoruz, Victor hazır olarak çıkageliyor.

A Farewell to Dragons parti bazlı oynanışa sahip, ancak bazı zamanlar Victor olarak tek başımıza da dolanıyoruz. Yanımızdaki karakterler senaryo gereği bize katılıyor. Mesela oyun başında Telle bizleyken, daha sonra ana senaryoyu takiben kısa süreliğine yalnız kalıyoruz. Sürekli takip ettiğimiz senaryo görevleri haricinde, yan görevler de var. Genel olarak yan görevler kolay tutulmuş. Bu Quest’leri kafasında mor ünlem olan NPC’lerden alabilirsiniz. Görev yerleri de kocaman işaretle haritada belli ediliyor. Bölgeler içinde hırsızlar, vahşi hayvanlar, iskeletler vs… gibi düşmanlarımız var. Bazı düşmanlar ise grup şeklinde oluyor ve başlarında mini boss bulunabiliyor. Boss’lardan işe yarayacak eşyalar düşebiliyor. Yapımın dünyası bildiğimiz klasik fantastik dünya değil, içeriğinde ateşli silahlar ve bazı mühendislik dehaları var. Hatta bazı yerlerin tasarımları ve kullanılan teknoloji -buharlı teknolojiyle çalışan bir mekanizma söylenebilir- hafiften Steampunk havası verebiliyor.

“Yapımın grafikleri genel olarak vasatın altında seyrediyor.”
Farklı yollardan, farklı sınıflara kaymak

Ana karakter Victor, savaşçı sınıfında, ancak yapım içinde onu biraz daha farklı noktalara yönlendirebilirsiniz. Aktif ve pasif olarak çalışan yetenekler var. İsterseniz karakterinizi kılıç kullanan, ağır zırh giyen bir savaşçı yapabilir veya hafif zırh, ok ve Dagger kullanan Rogue tarzına da girişebilirsiniz. Seçim size kalmış. Belirli bir level’a geldikçe de yeni yetenekler açılıyor. Her pasif yeteneğin ve ona bağlı kullandığımız item’lerin belirli avantaj ve dezavantajları var. Mesela ağır zırh yüksek bir koruma sağlarken, Evasion’a (Ataklardan kaçınma ve çevikliğe) eksi penaltı veriyor. Büyücü veya diğer sınıfları ise yanınızda bulunan karakterler tamamlıyor. Yetenekler haricinde perk’lere sahibiz. Perk’lerin bazılarının hem lehimize hem de aleyhimize işleyen özellikleri var. Mesela büyücü için seçtiğimiz bir tanesi karaktere daha fazla mana verirken, mananın yeniden dolmasını da (Regeneration) yavaşlatabiliyor. Tam tersi olarak da sadece artı veren, penaltısı olmayan perk’ler de var.

Sonuca doğru gelirken…

A Farewell to Dragons’un RPG öğeleri ve diyalogları zayıf. Oyun Hack’n Slash tadına kayabiliyor. Diyaloglardaki cevaplar ve konuşmalar belirli seçimlerle sınırlandırılmış. Genel olarak grafikler vasatın altında. Sinematik anlatımda yapılan seslendirme dışında oyundaki diyaloglar sessiz sinema olmuş. Müzikler kendini tekrar etse de, bir iki parça hoş sayılır.

Oyunun sistem gereksinimleri de yüksek değil. Düşük sistemlerde oynayabilirsiniz. Gerçi piyasada Dragon Age gibi kaliteli bir RPG varken, A Farewell to Dragons oynanır mı o da başka bir durum. Sonuçta biraz zaman geçirmek için belki göz atabilirsiniz.

Alıntıdır.

Işınla bizi Scotty!

Deathmatch, Assault, Conquest: İşte oyunun ismi ve içeriğinin kısaca özeti bu üç kelimede saklı. Yapımcıların dili gelen geri dönüşümlerden biraz yanmış olacak ki, oyunu Xbox’taki haliyle değil, biraz daha ekstralarla süslemişler. En büyük bonus yeni Survival modu. Komutamız altındaki gemiyle birlikte akın akın gelen düşmanların arasında canlı kalmaya ve sonraki haritaya geçmeye çalışıyoruz. Aslında klasik Shoot’em up türündeki oyunlarla aynı amaç. Diğer modlar mı? Deathmatch, online modda en çok oynananlardan. Conquest takım işi. Yapmanız gereken belirli noktaları ele geçirmek. Son olarak Assault, ister atak olan tarafta, ister defans yapan tarafta olun. Karar size ve takımızda oynayan diğer oyuncuların becerilerine kalmış. İsterseniz bunlara solo başlığı altında da göz atabilirsiniz. Single player’da bir de Team Deathmatch dahil. Hepsi sıktıysa co-op oynanış var. Hangi mod olursa olsun, önünüze geleni parçala mantığı biraz eğlendiriyor ve eğlence yerini sıkıntıya bırakıyor.

“Yapımda Romulan veya Federasyon taraflarından birinde yer alabiliriz.”
Orijinal oyunda Fighter, Bomber ve Flagship vardı. Bunların üstüne Missile Cruiser ve Support Frigate eklenmiş. Missile Cruiser, orta büyüklükte, yavaş ve uzak menzilli silaha sahip. Kullanmasını da eğlenceli bulamadım. Support Frigate ise “Healer” pozisyonunu almış. Defansif takılıyor. Kendi takımındaki gemilerin enerjilerini yükseltiyor. Gemiler demişken, eğer ola ki geminiz patlarsa kaçış pod’unu kullanın. Böylelikle topladığınız silah geliştirmeleri korunuyor. Her ölüşünüzde geminizi değiştirebilirsiniz. Federasyon ve Romulan tarafları D-A-C’ın önceki versiyonunda aynı power-up’lara sahipti. Şimdiyse bu durum da değişmiş. Üç adet yeni power-up var. Bunların ikisi kıyak geçilip Romulan’larda, bir tanesi Federasyon’da. Harita sayısı az, ama bir tane yeni eklemişler. Eksik etmemiş yapımcılar! Az sayıdaki haritalar üstünde savaşlara girerken, arada kontrollerin azizliğine uğrayabilirsiniz. Nişan almak bazen sığ sularda geziniyor.

Aynı tas aynı hamam

Oyunun içeriği genişletilmiş, ama halen zayıf. Bu durum D-A-C’ın genel gidişatına yayılmış durumda. Grafikler biraz daha makyajlanmış. Sesler konusunda da oyun bekleneni veremiyor, ancak filmden alınan müzikler gene durumu kurtarıyor. Yapımın PC versiyonu PhysX ve Nvidia 3D Vision destekli. Bazı geliştirmeler oyun için daha iyi olmuş, yine de şu haliyle bile Star Trek gibi bir ismin altında düşük kalıyor. Biraz eğlenmek için arada göz atılabilir.

Alıntıdır.

Derin karanlık

ClockStone tarafından yapılan Greed, Hack’n Slash türünde. İçinde RPG öğeleri de eksik edilmemiş. Klişe bir konuya sahip oyuna giriş yaptığımızda seçmemiz gereken üç sınıf yer alıyor. Bunlar: Marine, Pyro ve Plasma. Marine orta menzilden, Pyro yakın, son olarak da Plasma uzak menzilden etkili. İzometrik kamera açısından oynanan yapımda, genelde yaptıklarımız kilitli kapılar için anahtarı bulmak veya bazı sistemleri tamir edip, çalıştırır hale getirmekten ibaret. En başlarda görevler biraz farklı ve çeşitli gibi dursa da, ilerleyen zamanlarda birbirini tekrar eder hale geliyor. Tabii oradan buraya koştururken, karşımıza birçok engel ve düşman da çıkıyor. Mesela bir yere gitmek için güvenlik lazerlerini geçmek ve arkasından rakiplerinizle uğraşmak zorunda kalabilirsiniz.

Düşmanlar arasında robotlar, bir zamanlar insan olan zombiler, farklı ölümcül yaratıklar yer alıyor. Bazıları yakından gelip size vurmaya çalışırken, bazıları ise uzaktan etkili. Boss’ları da unutmayalım. Boss savaşları normal kapışmalara göre biraz daha zevkli geçiyor. Normal düşmanlarınız en aşağı üç kişilik gruplar halinde rakipler saldırıya geçiyor. Bu sayı daha da artıyor. Sayı da artsın, ama sizin de seviyeniz artıyor. Tecrübe puanı kazanıyor ve karakteriniz güçleniyor. Yalnız işin bu kısmı biraz fazla basit yapılmış. Statlar zırh, sağlık ve enerjiden oluşuyor. Yetenek ağacı biraz daha çeşitli. Kullanabileceğimiz aktif ve pasif yetenekler var. Bunlar defansif ve ofansif tarzda. Mermilerimize patlayıcı hasarı verenden, defansımızı arttıranlara kadar bulunuyor.

“ClockStone’un geliştirdiği Greed’te birçok farklı düşmanla savaşıyoruz.”
Büyük sıçrayış

Greed’in eşya sistemi zırh, başlık ve silahtan oluşma. Bu eşyaları düşmanlardan düşürebilir veya çevreden bulabilirsiniz. Sadece üç ana parçadan oluşan sistemde çeşitlilik de çok değil. Kullandığımız item’leri geliştirebiliyoruz. Soket olarak upgrade kitleri var. Bu kitler ekstra sağlık, daha fazla hasar vs… gibi özellikler veriyor. Yeni giydiğimiz bir zırh veya silah, görünüş olarak şekil şemada bir değişiklik yapmıyor. Sadece farklı bir renk sunuyor. Kontroller için sürekli fareyle haşır neşiriz. W, A, S ve D ile de karakterimiz ataklardan kaçınmak için sıçramalar yapıyor. Ateş etmek için de Free Fire’ı kullanmayı tavsiye ederim.

Greed, grafik olarak vasat bir seviyede. Sesler açısından da kendi için yeterli. Fizik etkileşim biraz da olsa var. Girdiğiniz herhangi bir odada ateş ettiğinizde, içerdeki eşyalar kırılabiliyor, parçalanabiliyorlar. Bu göze daha hoş geliyor. Yapımın belki de en zevkli kısmı aslında cooperative multiplayer’ı. Üç kişiye kadar online oynayabilirsiniz. Tek başınıza takılmaktansa, diğer oyuncularla senaryoyu oynamak eğlenceli oluyor.

Alıntıdır.

Yapımda “hemen yarış”, “kariyer” ve “çoklu oyuncu” modları bulunuyor. İşi fazla uzatmadan kariyer seçeneğini işaretleyip başlıyoruz. Öncelikle eğitim turlarını geçmek gerekli. Bu sırada tuşlar ve ne işe yaradıklarını öğreniyoruz. L tuşunu kaydırmak, R tuşunu nitroyu açmak için kullanmalısınız. A tuşuyla hız artırırken, X tuşuyla da akrobatik hareketler yapılabiliyor. Böylelikle yarışlardaki görsel şov düzeyini yükselteceksiniz demektir.

Yarış başlasın
Eğitim aşamasını bir kenara bırakırsak, menüde 4 adet seçenek var; bronz, gümüş, altın ve nitro. Henüz sadece bronz başlığı açık olduğu için onu oynamalıyız. Yarışacağımız güzergâhlar olarak Dubai, San Diego, Rio De Janerio ve Madrid gibi şehirleri gösterebiliriz. Hepsinin altında da yarış parkurları yer alıyor. Klasik ve yeni araçların yer aldığı envanterde Dodge, Ford, Renault, Hummer, Nissan, VolksWagen gibi önde gelen üreticilerin ürünleri var. Need For Speed: Nitro, klasik arcade NFS oynanışını koruyor. Bunun yanında getirdiği eklemelerle birlikte NDS konsolunu tehlikeli bir sürüş deneyimine alet ediyor. Çünkü rakibinizi geçmeniz için herşeyi yapmalısınız, kural yok. Ayrıca alternatif yolları keşfederek zaman kazanabilir, bu esnada değişen kamera açıları sayesinde de güzel tablolarla karşılaşabilirsiniz.

Bazen sizi sadece rakipleriniz engellemeye çalışmayacak, polis araçlarından kurulu barikatları aşmanız gerekecek. Bunun için de devreye “X” tuşu giriyor. Şöyle ki, eğer barikata çok yaklaştığınız esnada X tuşuna basarsanız, arabanız akrobatik hareketler sergileyerek kurtuluyor, böylelikle yolunuza hız kesmeden devam edebiliyorsunuz. Nedir bu hareketler; pervane gibi dönerek ilerleme, takla atarak aracın üstünden atlama veya iki aracın arasındaki dar boşluktan dik şekilde geçme gibi. Çok beğenediğimi söylemeliyim. Üstelik bu atraksiyonları, sadece polislere karşı değil, sizi geçmek isteyen rakip araçlara karşı da yapabiliyorsunuz.

Benim güzel arabam
Yarış kazandıkça ödüller geliyor. Yeni arabalar satın alabiliyor, elinizdekinin görünümünde değişikliklere gidebiliyorsunuz. Açıkçası arabalarda modifiye imkânının olmamasına üzüldüm. Bunun yerine aracınızın görünümünde değişiklikler yapabiliyorsunuz. Renk ve logoları değiştirmek gibi. Nitro’nun grafikleri yeterli. Bazı harita tasarımları gayet hoş olmuş. Yarış esnasında çalan müzikler ne iyi-ne de kötü. Kontroller de oldukça kolay. Bronz aşamasını tamamladıktan sonra bu kez sıra gümüş aşamaya geliyor. Kademe kademe ilerliyorsunuz. İsterseniz arkadaşlarınızla birlikte multiplayer olarak da deneyebilirsiniz. Tüm yarışlardan elde ettiğiniz madalyalar ve trophy’ler de ana menüdeki ödüller başlığında sıralanıyor.

Hız canavarı Nintendo DS’in yeni konuğu NFS: Nitro’yu denemeden bu yoldan geçmeyin.

Alıntıdır.